In mijn werk raak ik aan of begeleid ik stellen om elkaar op nieuwe manieren aan te raken.
Wat me vooral opvalt is dat we niet geleerd hebben wat de mogelijkheden zijn van aanraking.
Best vaak ‘doen we maar wat’ en we zijn eigenlijk niet zo bewust wat we precies doen.
Welke impact heeft welke aanraking?
In het begin van de relatie werkt dit nog omdat we dan nog vol passie zijn naar elkaar.
Maar later in de relatie gaat dit in de weg zitten.
De ‘automatische piloot’ gaat aan en we herhalen vaak hetzelfde.
Bewust aanwezig zijn bij wat je aan het doen bent is een eerste mooie stap naar een fijn intiem leven.
Elkaar op nieuwe manieren leren kennen en op nieuwe manieren leren aanraken: Wat als ik dit bij je doe, wat als ik je zo aanraak, vind je dat lekker?
Nieuwsgierig zijn (en blijven) naar elkaar.
Dit gaat gepaard met leren uitspreken wat we voelen, wat we lekker vinden, wat onze verlangens zijn, wat we niet zo lekker vinden.
In dit voelen en uitspreken ontstaat de verbinding.
Verbinding met jezelf, verbinding met elkaar.
Hiermee bedoel ik overigens niet de ellenlange verhalen, alleen maar praten en geen actie.
Aanwezig zijn bij alles wat opkomt is niet met je hoofd in een (porno)plaatje of in triggers blijven hangen, maar voelen, de sensaties van je lichaam, de spannende emoties, en daarover in contact blijven met elkaar en van daaruit samen weer verder bewegen.
Dat kan een euforische ervaring zijn, een orgasme, maar het is ook rauw, er komt onzekerheid boven, verlatingsangst, het goed willen doen, niet durven uitspreken, een heel scala aan gevoelens komt boven als je je gaat verbinden.
Echte verbinding leidt tot meer voelen.
En dat kan hier en daar nog wel behoorlijk spannend zijn.
De beloning is meer speelsheid en plezier, verdieping van de liefde voor elkaar.
Een heerlijk stromend intiem leven, wie wil dit nou niet?
